Antek Boryna to najstarszy syn Macieja, mieszka w ojcowskiej chałupie wraz z żoną Hanką i dwojgiem małych dzieci. W momencie rozpoczęcia powieści jest już człowiekiem dojrzałym i niezwykle ciąży mu to, że ojciec nie chce na niego przepisać gruntu, choć on pracuje tak ciężko. Czuje się wyrobnikiem albo parobkiem, a nie gospodarskim synem. W dalszej części utworu dowiadujemy się o jego romansie z piękną Jagną, przyszłą żoną Macieja – ta sytuacja sprawia, ze konflikt między synem a ojcem pogłębia się, stary Boryna w końcu wyrzuca syna wraz z rodziną z domu – wtedy Antek staje się już prawdziwym wyrobnikiem, który musi walczyć o każdy grosz.

Antek to mężczyzna przystojny i postawny. Cechuje się niezwykła siłą, co udowodnił między innymi walcząc z Mateuszem. Młody Boryn ma wiele cech wspólnych z ojcem: upór, dumę, odwagę i hardość. Choć pozornie nie liczy się z opinią innych, to wewnątrz boleśnie odczuwał odrzucenie przez lipiecką gromadę, spowodowane związkiem z piękną macochą. Kolejne nieszczęścia i niepowodzenia powodują w nim ogromną przemianę. Najpierw chorobliwie rozkochany w Jagnie, zapomina o rodzinie, przesiaduje z najgorszymi w karczmie i przepija wszystkie pieniądze. W końcu po pobycie w więzieniu i śmierci ojca dochodzi do wniosku, że jest niezwykle związany z ojcowską ziemią, a normy określające współżycie w gromadzie również okazują się dla niego ważne. Pomimo tego, że wciąż darzył uczuciem Jagnę, nie potrafił przeciwstawić się woli tłumu, żądającego wypędzenia dziewczyny:

W gromadzie żyję, to i z gromadą trzymam! Chceta ją wypędzić, wypędźta; a chceta se ją posadzić na ołtarzu, posadźta! Zarówno mi jedno!


Antek odzyskuje poważanie we wsi, akceptuje przyjętą moralność, docenia żonę. Młody Boryny to również człowiek, w którym narodziła się świadomość narodowa i nie boi się jej wyrażać głośno (tak jak w czasie zebrania w sprawie budowy rosyjskiej szkoły).

Mąż Hanki początkowo nie budzi w czytelniku wiele sympatii, ale z biegiem czasu widzi się go jako ofiarę wielu okoliczności oraz zbyt dumnego charakteru i wtedy można go nawet pożałować. Jego ostateczna przemiana stawia go w lepszym świetle, ale fakt, że pozwolił wypędzić ze wsi była kochankę, odbiera jego wydawałoby niezwykle silnym względem niej uczuciom jakąkolwiek wartość.

10 zdań, które pomogą Ci zatrzymać chłopaka przy sobie!                               
trajkotki.pl                                                    
                                                                                                   



  Dowiedz się więcej
1  Znaczenie ziemi w Chłopach Reymonta
2  Rola przyrody i sposób jej ukazania w
3  Maciej Boryna – bohater wystylizowany na chłopa-Piasta



Komentarze
artykuł / utwór: Antek Boryna


  • Antek to cham pozbawiony godności i honoru.Po wyrzuceniu i przeprowadzce do Bylicy zostawia Hanke i dzieci,nie zależy mu na nich, myśli tylko o schadzce z Jagną.Gdy jednak gromada chce ją wypędzić nie robi nic choć kiedyś tak ją kochał;Antek jest tchórzem i egoistą pod żadnym względem nie jest podobny do Kmicica.
    Paula (aleksandra18olejarczyk {at} o2.pl)

  • Nie ma co, Antek to moja ulubiona postać z chłopów. Silny, odważny i nie dający sobą pomiatać. Trochę przesadził, podnosząc rękę na ojca, no ale później się opamiętał... Ma taką dusze trochę można rzec rewolucjonisty:D, szczególnie podobały mi się sceny tych narad w karczmie, gdzie Antek namawiał do buntu młodych przeciwko starym albo jego dyskusje z kowalem o "ciepłych krajach", no i oczywiście scena, w której młody Boryna pobił borowego, wyrównując tym samym krzywdę, jaką ten wyrządził staremu w "wojnie o las". Bardzo sie mi spodobała jego przemiana moralna i docenienie żony. Antek jest jedną z moich ulubionych postaci literackich, a zasiada w zacnym gronie, pośród Kmicica, Skrzetuskiego i wielu innych
    Ben (benzur1504 {at} wp.pl)

  • no spoko,spoko,,,fajnie napisane,,po polskiemu,,,,,ale troszeczku mało,,malo o jego cechach,,wagi wewnętrznej
    nauczycielka germanistyki ()



Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)


Imię:
E-mail:
Tytuł:
Komentarz:
 





Tagi: